En toen was het zover...

Na een slechte korte nacht, getergd door een mug en zijn steken,

vertrokken we rond half 6 richting Schiphol..

Ik herhaal even, HALF 6 's ochtends.....

Ik was redelijk kalm totdat we zelf moesten inchecken bij Schiphol....

Een nieuw systeem...Op zich wel makkelijk als je het door hebt

Ik dook uiteraard gelijk op de eerst volgende schipholmedewerkster af.

Terwijl Ludo, de rust zelve, het even geduldig aan keek...

Enfine, uiteindelijk ingechecked en bagage af geleverd...

Even wat drinken....(€2,50 voor een cola) en rond gekeken op schiphol..

kwamen bij een juwelierszaak, man niet normaal wat wij daar zagen....

Horloge van € 39000, telefoon €17000!!!!

ik heb luid mijn verbazing kenbaar gemaakt en niet eens bewust

langzamerhand begon ik echt te jumpen en still hardly to believe,

i was going to Ireland!!!

beland bij gate D52 , een heel eind op de rolband dus  ( "mind your step")

En jawel, we konden naar een andere gate!!!

We waren aan de beurt en ik moest mijn kistjes uit doen... Ter controle (riemen enzo ook)

Begon de steward in het engels tegen mij..

Ik zei al; Mag ook in het nederlands hoor...:wink:

Die man lachen en zei ; Ja maar je ziet er ook zo Corkachtig uit!!!

(Cork vlogen wij naar toe)

dat was de 2e opmerking al in 1 week dat men dacht dat ik echt uit ierland kwam...

Aer Lingus stond ons al op te wachten en was echt heeeeeeeeeel leuk...

Nog steeds dat onwerkelijke gevoel....

We vlogen maar kort en zo komisch.. Ludo zei; "Heeee cliffs""

Ik keek en kreeg weer dat gevoel!!!

Uiteindelijk zette hij de landing in en ik zette dansend mijn voeten op de vloer....

Toen we onze bagage gingen halen, werd ik gebeld door mijn kindjes...

Na 2 weken sprak ik ze voor het eerst!!!

nu kon het beginnen....

jawel, we kregen een Nissan Micra....

Wat ben ik blij dat Ludo een ervaren rijder is

WAAAAAAAAAAAAAA LINKS RIJDEN...Maar ook de pook zit links en de rest is hetzelfde...

Aangezien henk van de Celtic Shop ons geadviseerd had richting Kinsale te rijden en zo verder, namen we al ene voorproefje van de zuidelijke kust!!

AMAZING!!!!!!!!!!!!!!!

We reden richting Kinsale, zo langs de zuidkust langs Ballinspittle, Clonakilty, zo de hele n71 en bij Skibbereen omhoog..

maar we kwamen op ene gegeven moment in een kust stadje..

Vissersstadje waar het loei druk was!!!!

We wilde even stoppen om te pinnen. maar na vele malen proberen te parkeren gaven we de moed op..

ALs iets touristisch is in Ireland is het ook echt toeristisch...

We kwamen langs Dunmayway en zo naar Macroom...

Die wegen zijn echt om te lachen!!!

(en soms ook om je broek vol te po*pen)

Zo rij je 100 op ene doorgaande weg. let wel, kan net zo goed een boerenpad zijn, of een hele smalle weg, met weinig uitwijkmomenten....

En zo opeens 50 als je door een dorp rij (een paar huizen) om dan gelijk *bats* weer 100 of 80 te rijden...... Langs de weg staat soms dat je op moet letten, gevaar etc etc...

Dan kan je zomaar een afgekeurde tractor zien rijden op die 100 km wegen  Of fietsers..

Trust me, fietsen op zulke wegen..niet doen...

Vanuit Macroon was het een rechte weg naar Killarney...

En wat het met mij deed....

It took my breath away....

Rond half 5 kwamen we aan bij Dunross House, Tralee road @ Killarney

(B&B)...Zoooo dan, netjes en luxe!!! Tv kamer (met ierse zenders 1, 2, 3) een kleine badkamer...de gastvrouw was best aardig maar een beetje gemaakt aardig...

We keken uit het raam en keken zo op de bergen ..Was zooo mooi !

Ik kon daar naar blijven kijken!!!  je zag hoe de wolken met de toppen speelden, de zonnestralen probeerde door het wolkendek te komen terwijl het blauwe lucht boven ons was..

Ik krijg weer dat warme gevoel alleen al bij het typen...

In de avond gingen we naar killarney zelf...

Jaaaaaaaaaaaa, Irish Stew op en lekker!!!!! is schapevlees of varkensvlees wat gestoofd is, met aardappels en worteltjes...

En dat drijft een beetje in de heerlijke boillion waarin het vlees heeft vertoefd....

Toen onze eerste troef...Pinnen!!

maar ook no problem...je hebt echt overal, op elke hoek zowat een pinautomaat....

Althans in de stadjes...

Alleen is een druk stadje daar niet hetzelfde als in nederland....

Een stadje is daar te vergelijken als bv Dorst...

En dan is het nog groot

Oke, Dublin is amsterdam zeg maar...

maar dat is ook 1 van de weinige...

We kwamen langs St catherina Cathedral...

Adembenemend mooi..

Die serene rust....

Zelfs Ludo werd er door bevangen..

dat heb je gewoon met sommige kerken..

maar weet je wat zo bijzonder was aan deze kerk???

Niet van die katholieke "goddelijke"opmerkingen...

Geen God dit en God dat...

Maar spreekwoorden om je naaste te koesteren, een warm licht aan te steken voor the lost souls.....het stond echt voor de minder bedeelde, de mensen die het op alle vlakken slecht hebben, moeijlijk hebben of gewoon een hart onder de riem kunnen gebruiken..

En dat voelde heel goed aan, zoals ik het ook zie en voel!!!!

Ik kreeg een antwoord op de vraag, waarom ik me zo afkeer tegen de westerse geloof rituelen van het katholieke....

Ongevraagd

het raakte me.......

We deden daarna wat boodschappen en reden toen naar Ross Castle

Wat we daar zagen was verbluffend mooi!!!!!!

We gingen kijken waar we de volgende ochtend moesten verzamelen..

We wilde The gap of Dunloe gaan doen...

Maar dat kasteel en het gebied!!

Wauw!!!!!

Ik voelde me thuis gekomen en de volgende dag zou dat echt wel meer en meer bevestigen....

Schitterend!!!!

Zie maar de foto's van de zonsondergang....

Die rust en stilte!!

(als ik mijn gekwetter bij me hield):D

We hebben dar rtond gehangen en gekeken en genoten..

De bergen die wij zagen lagen voor ons..

En ik bleef er naar kijken..

de warmte kroop omhoog....

We gingen naar ons kamertje..

En ik lag terug te denken aan de dag..

Wat spraken de Ieren snel en soms onduidelijk. maar wat genoot ik er van....

Ik dacht terug ana het gesprek met die oude slechthorende ierse man over zijn honden..

Ik zie me nog lachend en maar zeggen "aahhh yes yes":D

ik ben wel he-le-maal verliefd geworden op het land en de taal, alles...

Ik praat snel maar nu begon ik te stotteren...

Omdat ik te snel engels wilde spreken...

En dan de natuur..... Ik zocht het op...

En sommige plaatsen leken verbazingwekkend veel veranderd!!!

Aub vraag me niet waarom....

de zware tijden van Eire waren op te merken..

Maar de komende dagen zou mij dat steeds en steeds meer gana opvallen,

en moest ik soms een hoop tranen weg slikken....